آزاد

اگه تو از پیشم بری سر بیابون میزارم

هر چی گل شقایقه رو خاک مجنون میزارم

اگه تو از پیشم بری من خودم و گم میکنم

یه عمر تو رو شرمنده ی حرفای مردم میکنم

اگه تو از پیشم بری دل رو به دریا میزنم

غرور خورشید و با برف آرزوها میشکنم

اگه تو از پییشم بری کار من آوارگیه

خلاصه شو واست بگم که آخر زندگیه

اگه بری شکایت ترو به دریا میکنم

شقایقای عالم و من بی تو رسوا میکنم

اگه تو از پیشمم بری شمعدونیا دق میکنن

شکایت تو رو به مرغ عاشق میکنن

اگه بری پرستوها از زندگیشون سیر میشن

آهوا توی دام صیادای پیر اسیر میشن

اگه بری دریا پر از اشک و نیاز ماهیاس

شبای شهرمون مثه چشمای عاشقت سیاس

 اگه بری یه شب تو خواب دریا رو اتیش میزنم

نردبون آسمون و با هر چی نوره میشکنم

اگه بری پروانه ها شمعا رو خاموش میکنن

قناریای قفسی دل و فراموش میکنن

اگه بری پلکه گُلا از غم عشق تو تَره

یکی مثه من دلش از چشمای تو بیخبره

اگه تو از پیشم بری پنجرمون بسته میشه

یه دل با صدتا آرزو از زندگی خسته میشه

اگه بری مجنون دیگه از من و تو نمیگذره

نرو بذار ببینمت باز از کنار پنجره

اگه بری من میمونم با بازی های سرنوشت

که من رو تو دوزخ گذاشت ترو فرستاد به بهشت

اگه بری به آسمون شب شکایت میکنم

یه شب میشنم با خدا تا صبح خلوت میکنم

اگه بری پرنده ها بر نمگردن به لونه

بی تو کدوم پرنده ای راه خودش رو میدونه

اگه تو از پیشم بری تو ابرا غوغا میکنم

برای مردن گلا بهونه پیدا میکنم

اگه تو از پیشم بری یاسا ترک برمیدارن

شبنما حتی رو گل رُز مگه طاقت میارن؟

اگه بری مردم منوبه هم دیگه نشون میدن

میپرسن از همدیگه که چی راجه من شنیدن

اگه بری همه میگن عشقه منو تو هوسه

بمون تا با هم نشون بدیم که عشقه ما مقدسه

اگه بری میلرزه فرهاد و ستون بیستون

بخاطر اونم شده تو تا ابد پیشم بمون

اگه بری میگن دیدی این آخر و عاقبتش

ما هیچ کدومو نمیخوایم نه رنج و نه محبتش

اگه بری نمیدونن شاید واست خوشبختیه

نمیدونن لذت بعضی خوشیا تو سختیه

اگرچه تو وقتی بری دیگه منو نمیبینی

اگه بخوای هم میباید تا فصل محشر بشینی

اما تورو جون خودت که از همه عزیزتری

با یک نگاهت منو تا اون ور دنیا میبری

اگه میشه بری یه جا به آرزوهات برسی

یا که دور از چشمای من قلبتو دادی به کسی

برو منم با یاد تو زندگی رو سر میکنم

گاهیبه اشتیاق تو قلبمو پرپر میکنم

عیدا که شد عشق تورو تو قلبم هفت سین میچینم

با اینکه رفتی باز تو رو کنار هفت سین میبینم

غصه نخور دنیایه ما سنبل بی وفائیه

هرچی منو تو میگشیم تقصیر آشنائیه

راستی اگه بخوای بری اینجوری طاقت میارم؟

خودم باید دسته تو رو تو دست غربت بزارم

اگه بری دنباله تو میام تو اوج آسمون

اونوقت میبینم همه رو پس تو نرو پیشم بمون

دلت میخواد اگه یه روز بدون من رفتی یه جا

دنبال مهربونیات آواره شم تو کوچه ها؟

اگه بری یه وقت میای مریم نداری

اونوقت باید دسته گلو رو خاک مریم بزاری

اگه بری بیدای مجنون و پریشون میکنم

سقفه دل و بر سر  آرزوها ویرون میکنم

اگه بری اینجا یه چیزی مثه زندگی کمه

به خاطر یه دل بمون که صاحب اون مریمه

اگه بری دعای من بازم میاد پشت سرت

من به فدای تو و عششق تو وفکر سفرت.........

واسم دعا کنید... همتونو دوس دارم.... تا بعد بای

اگر اسمان بالای سرت ابریست و تو در زیر باران هستی

اگر به دنبال رنگین کمان می گردی اما رنگ ها درد را برایت به ارمغان می اورند

اگردنیایت تغیری نمی کند وهیچ پایانی درنظرت وجودندارد

اگردر جستوجوی آفتابی اما تنها شب را می بینی

اگر تمام اطرافیانت لبخند می زنند ولی تنها کاری که تو می توانی بکنی اخم کردن است

اگر از همه اینها وقتی زندگی تو را به پایین می کشد خسته شده ای

در ان هنگام از پشت قطرات اشکت به عجایب این زمین نگاه کن

به زیبایی یک گل که همچون مخملیست در دستت

هوای اطرافت و بوی خرمن علفهای تازه را استشمام کن

بچه های شاد در پارک بیگناهی بازی آنها را ببین

تصور کن همراه پروانه ای در هوا معلقی

میان درختان به این سو و آنسو می پری

زمزمه های دریا یا گرمای نسیم تابستانی را به یاد آور

به طعم تکه شیرینی فکر کن هنگامی که روی زبانت آب می شود

یا نغمه پرندگان صبحگاهی هنگامی که با آوازشان به هر صبح سلام می کنند

به یاد آور سخنان زیبایی که در آغوش مادرت گفتی نرمی نوازشش را احساس کن هنگامی که به آرامی بر صورتت بوسه می زند

خوبی های درونت را جستجو کن

ابرها را از اسمان زندگیت دور کن

به زیر پایت نگاه نکن ، سرت را بالا بگیر.

فکر نکن زندگی چه چیزهایی به تو بدهکار است ، به چیزهایی بیندیش که تو باید به او بدهی

فردا را فراموش کن آنگاه می توانی زندگی را شروع کنی

بنابراین روزگاری را که در آن زندگی میکنی با هدایایی که می توانی ببخشی متبرک ساز

به جریان زندگی بی اعتنایی مکن بلکه به آرامی با آن همراه شو...

یادش به خیر هر سال این روز بهترین روزهای زندگیم بود.....

اما حالا با یاد خاطره های گذشته زانوی غم به بغل میگیرم..... کاش بود کاش بود و مثه هر سال با شادی هام بهش انرژی میدادم..... انقدر آرزوهای هدر رفته دارم که روزی هزار بار کلمه ی (( کاش )) رو به کار میبیرم.

حالا به جای جشن تولد میام سر خاکت.... تا بدونی اگه منم اون دخترت، مطمئن باش حالا هم که رفتی این روز رو از یادم نمیبرم..... بابا جونم مطمئن باش.

دوست دارم قدره همه یث خوبی هایی که بهم کردی..... دوست دارم قدر همه صبور بودنات.... دوست دارم قدر یه دنیا علاقه ای که بهم داشتی..... باور کن دوست دارم .

بابای خوب و گل و نازم با تمام وجودم تولدت رو بهت تبریک میگم

روحت شاد.

اي لحظه ها

اسير دستان بي مهر غم شده ام

كنج قفس نشسته ام ودر خلوت سكوتي سنگين

غمگين گريستم!

اين درد مي كشد كه ندانم در اين قفس

پايبند كيستم؟

نفسم را مي فشارد لحظه هاي حسرت و افسوس

من در اين طوفان وهم و پرسش

راهي را انتخاب كردم

راهي كه فقط براي تو مجبور به انتخابش شدم

 

عکس های قشنگی هم گذاشتم که اگه یه سری به ادامه مطلب بزنید، حتماً خوشتون میاد

سلام دوستای ناز و باحال خودمالآن دارم گروگر هر چی دارم رو میزارم داخل .آخه از هفته ی بعد درس و مشقمون هم شروع میشه. نمیگم نمیام اما کمتر میامحالا ولش کن غصمونو با یادآوری واشدن مدرسه ها زیاد نکنیم.

راستی بچه ها یه ایده ای که نمیدونم جدیده یا نه دارم.اونم اینه : بچه هایی که میان و از وبلاگم دیدن میکنند. لطف کنند و یه نظری بزارند.از هر چیزی که دوست دارند و ندارند همینطور بیوگرافی خودشون رو بگند. هدف من از این کار اینه که شما دوستای عزیزم یه مروری به عقاید و نظر خودتون داشته باشید.در ضمن میتونید با چند نفر دیگه یا با عقاید اونا هم آشنا باشید. فکر کنم اینجوری دوستهای بیشتری پیدا کنیم.

اگه موافقید حتماْ تو قسمت نظرات پایین بنویسید.

اولیش هم خود من.

برای خوندن بیوگرافی بچه های دیگه حتماً سری به ادامه ی مطلب بزنید.



 

میروم خسته و افسرده وزار، سوی منزلگه ویرانه ی خویش

به خدا میبرم از شهر شما، دل شوریده و دیوانه ی خویش

میبرم تا که در آن نقطه ی دور، شستشویش دهم از رنگ گناه

شستشویش دهم از لکه ی عشق، زین همه خواهش بیجا و تباه

میبرم تا زتو دورش سازم، ز تو ای جلوه ی امید محال

میبرم زنده به گورش سازم، تا از این پس نکند یاد وصال

ناله میلرزد، میرقصد اشک، آه بگذار که بگریزم من

از تو ای چشمه ی جوشان گناه، شاید آن به که بپرهیزم من

به خدا غنچه ی شادی بودم، دست عشق آمد و از شاخم چید

شعله ی آه شدم صد افسوس، که لبم باز بر آن لب نرسید

عاقبت بند سفر پایم بست، میرومخنده به لب خونین دل

میروم از دل من دست بدار، ای امید عبث بی حاصل

                بگذار تا شیطنت عشق، چشمان تو را بر عریانی خویش   

                بگشاید . هر  چند آنچه معنی جز رنج و  پریشانی نباشد .               

                اما کوری را هرگز   به خاطر آرامش، تحمل مکن …

                آرزو

   آیینه